“Bu durumda yemek yiyor musun?” “Elbette! Ölünceye kadar tadını çıkarmaya devam etmeliyim. Sen de ister misin?” Bir romanda terk edilmiş prenses Luana olarak yeniden doğmuştu. Ve ölümü çoktan belirlenmişti. Sadece yemek yapma yeteneğini insanlara duyurmak istiyordu, ama peynirli kurutulmuş etleri yüzünden cadı sanılmıştı! Tat alma duyusunu kaybetmiş olan fetih ordusunun generali Dük Legion, onu olağanüstü kurutulmuş etleri için ve nesilden nesile aktarılan laneti kırmak için İmparatorluğa götürmüştü. “Çok lezzetli, değil mi?” “Akşam yemeği için de aynısından hazırla.” İstediği kadar lezzetli yemek pişirebildiği ve yiyebildiği için mutluydu… Ama şimdi Legion’a da bakmak istiyordu. ‘Günde üç öğün yemek yesin ve tatlıyı da mutlaka yapsın. Eminim biraz kilo alacaktır…!’ – Dük, prensesten kurutulmuş eti aldı. Görünüşte, herhangi bir sığır eti kurutulmuş etinden farklı değildi. Ama bir ısırık aldığında, sanki yeni bir dünya açılmış gibi hissetti. Prensesin yaptığı kurutulmuş et, dişleriyle hafifçe ezdiğinde diğerlerinden daha yumuşaktı. Çiğnerken yoğunlaştırılmış etin tadı diline yayıldı. Tam da dediği gibiydi. Baharatlı etin lezzetli tadını hissedebiliyordu ve günün sonunda daha fazlasını istiyordu. Bu arzu bir süreliğine kayboldu. “Aslında hiçbir şey istemiyordum, ama şimdi sanırım istiyorum.”