7. yaş günü pastamın mumlarını üflediğim an...

Bir romanın dünyasına yeniden doğduğumu fark ettim. Ve sadece herhangi biri olarak değil, ana karakterlerin kızı olarak! Sorun şu ki…

[Kahraman ■ □ ölür ve erkek başrolde… dünyanın sonunun gelmesine neden olur mu?]

Yani yan hikayelerde annem ölüyor ve babam kıyamete mi sebep oluyor? Bu gerçek mi…?

'Mümkün değil. Ne olursa olsun bunu durduracağım!'

Artık yedi yaşında cesur bir çocuğum! Bu yüzden babalarıma liderlik etmeye ve orijinal hikayeyi mümkün olan her şekilde çarpıtmaya koyuldum.

"Biliyor musun? Sen ve ben bir gün aşık olacağız."

Annemi kurtarmaya çalışmakla yeterince meşgulüm, peki sen kimsin?

Orijinal hikayeyi başarılı bir şekilde çarpıttıktan sonra nihayet gençliğimin tadını çıkarmayı planlıyordum ama —

"Damadı mı? Elbette. Tek bir şartı yerine getiren herkesi kabul ederim."
"Ne durumu?"
“Bizimle savaşmalılar ve kazanmalılar.”
"Sebep ne olursa olsun, kızıma el koyan adam ölmüş demektir."

Görünüşe göre babalarımın barış içinde yaşamaya hiç niyeti yok.

"Bu çok kolay. Onlara hemen üzerime gelmelerini söyle yeter."

Neden bunu bu kadar gelişigüzel kabul ediyorsun?